særa2
sagnorð þolfall
fremja galdur, beita göldrum
hann særði til sín máttugan anda
særa fram <draug>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særi
særði
önnur persóna
særir
særðir
þriðja persóna
særir
særði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særum
særðum
önnur persóna
særið
særðuð
þriðja persóna
særa
særðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særist
særðist
önnur persóna
særist
særðist
þriðja persóna
særist
særðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særumst
særðumst
önnur persóna
særist
særðust
þriðja persóna
særast
særðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særi
særði
önnur persóna
særir
særðir
þriðja persóna
særi
særði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særum
særðum
önnur persóna
særið
særðuð
þriðja persóna
særi
særðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særist
særðist
önnur persóna
særist
særðist
þriðja persóna
særist
særðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særumst
særðumst
önnur persóna
særist
særðust
þriðja persóna
særist
særðust
nafnháttur
særa
sagnbót
sært
lýsingarháttur nútíðar
særandi
nafnháttur
særast
sagnbót
særst
lýsingarháttur nútíðar
særandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sær
særðu
særið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særirðu
særðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særiði
særðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særirðu
særðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særiði
særðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særistu
særðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særistu
særðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
særður
særð
sært
þolfall
særðan
særða
sært
þágufall
særðum
særðri
særðu
eignarfall
særðs
særðrar
særðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
særðir
særðar
særð
þolfall
særða
særðar
særð
þágufall
særðum
særðum
særðum
eignarfall
særðra
særðra
særðra