sía
sagnorð þolfall
láta (e-ð) í gegnum síu, skilja gróft efni frá fínu
hún síaði berin úr saftinni
hann hellir upp á og síar telaufin frá
→ sjá: síast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta grön sía
- sía mýfluguna en gleypa úlfaldann
- sía mýfluguna en svelgja úlfaldann
- sía mýfluguna frá en gleypa úlfaldann
- það síar úr honum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sía
síaði
önnur persóna
síar
síaðir
þriðja persóna
síar
síaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síum
síuðum
önnur persóna
síið
síuðuð
þriðja persóna
sía
síuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síast
síaðist
önnur persóna
síast
síaðist
þriðja persóna
síast
síaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síumst
síuðumst
önnur persóna
síist
síuðust
þriðja persóna
síast
síuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síi
síaði
önnur persóna
síir
síaðir
þriðja persóna
síi
síaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síum
síuðum
önnur persóna
síið
síuðuð
þriðja persóna
síi
síuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síist
síaðist
önnur persóna
síist
síaðist
þriðja persóna
síist
síaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síumst
síuðumst
önnur persóna
síist
síuðust
þriðja persóna
síist
síuðust
nafnháttur
sía
sagnbót
síað
lýsingarháttur nútíðar
síandi
nafnháttur
síast
sagnbót
síast
lýsingarháttur nútíðar
síandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sía
síaðu
síið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
síarðu
síaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
síiði
síuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
síirðu
síaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
síiði
síuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
síastu
síaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
síistu
síaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
síaður
síuð
síað
þolfall
síaðan
síaða
síað
þágufall
síuðum
síaðri
síuðu
eignarfall
síaðs
síaðrar
síaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
síaðir
síaðar
síuð
þolfall
síaða
síaðar
síuð
þágufall
síuðum
síuðum
síuðum
eignarfall
síaðra
síaðra
síaðra