sök
nafnorðkvenkyn
1
það að vera sekur, afbrot, misgerð, sekt
eiga sök á <þessu>
gefa <honum> upp sakir
gera upp sakirnar við <hana>
hafa <hana> fyrir rangri sök
hafa það til saka unnið að <segja sannleikann>
taka á sig sökina
vera sýkn saka
2
kæra, ákæra
bera af sér sakir
bera sakir á <hana>
gefa <honum> að sök að <hafa kveikt í húsinu>
vera/verða sannur að sök
3
orsök, ástæða
<verða að hætta keppni> af <þessum> sökum
<refsa honum> fyrir þá sök
<hann er ekki við> eins og sakir standa
hann er ekki við í augnablikinu, ekki við sem stendur
fara <hægt, varlega> í sakirnar
fara að öllu með gát
vera undir sömu sök(ina) seldur
vera sama marki brenndur, sem svipað er ástatt um
vera viss í sinni sök
vera alveg viss, sannfærður um eitthvað
það er ekki að sökum að spyrja
það á ekki að koma á óvart
<þetta> er sök sér
þetta er nú ekki svo alvarlegt
<þetta> kemur ekki að sök
það gerir ekkert til
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
sök
sökin
Þf.
sök
sökina
Þgf.
sök
sökinni
Ef.
sakar
sakarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
sakir
sakirnar
Þf.
sakir
sakirnar
Þgf.
sökum
sökunum
Ef.
saka
sakanna