sök
nafnorð kvenkyn
1
það að vera sekur, afbrot, misgerð, sekt
eiga sök á <þessu>
gefa <honum> upp sakir
gera upp sakirnar við <hana>
hafa <hana> fyrir rangri sök
hafa það til saka unnið að <segja sannleikann>
taka á sig sökina
vera sýkn saka
2
kæra, ákæra
bera af sér sakir
bera sakir á <hana>
gefa <honum> að sök að <hafa kveikt í húsinu>
vera/verða sannur að sök
3
orsök, ástæða
<verða að hætta keppni> af <þessum> sökum
<refsa honum> fyrir þá sök
<hann er ekki við> eins og sakir standa
hann er ekki við í augnablikinu, ekki við sem stendur
fara <hægt, varlega> í sakirnar
fara að öllu með gát
vera undir sömu sök(ina) seldur
vera sama marki brenndur, sem svipað er ástatt um
vera viss í sinni sök
vera alveg viss, sannfærður um eitthvað
það er ekki að sökum að spyrja
það á ekki að koma á óvart
<þetta> er sök sér
þetta er nú ekki svo alvarlegt
<þetta> kemur ekki að sök
það gerir ekkert til
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
sök
sökin
þolfall
sök
sökina
þágufall
sök
sökinni
eignarfall
sakar
sakarinnar
Fleirtala
fleirtala með greini
nefnifall
sakir
sakirnar
þolfall
sakir
sakirnar
þágufall
sökum
sökunum
eignarfall
saka
sakanna