sökkva2
sagnorðþágufall
1
láta (e-ð) fara á kaf í vatn (eða annað)
kafbáturinn sökkti skipinu
grjótinu var sökkt í sjóinn
2
sökkva sér niður í/ofan í <bókina>
vera alveg upptekinn af bókinni, einbeita sér að henni
þær þögðu og sökktu sér ofan í hugsanir sínar
→ sjá: sökkva1 so
Orðasvið og orðasambönd
sökkvun
- ílægur
- , sökkvun
Orðasambönd
- það verður allt svart sem sekkur