Yrða

sökkva1

sagnorð
síga lóðrétt ofan í vatn eða mjúkt efni
skipið strandaði og sökk
korktappinn sekkur ekki, hann flýtur
bílarnir sukku í eðjuna
hana langaði til að sökkva ofan í jörðina
→ sjá: sökkva2 sagnorð, sokkinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sekk
sökk
önnur persóna
sekkur
sökkst
þriðja persóna
sekkur
sökk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sökkvi
sykki
önnur persóna
sökkvir
sykkir
þriðja persóna
sökkvi
sykki
nafnháttur
sökkva
sagnbót
sokkið
lýsingarháttur nútíðar
sökkvandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sekkurðu
sökkstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sökkvirðu
sykkirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sokkinn
sokkin
sokkið
þolfall
sokkinn
sokkna
sokkið
þágufall
sokknum
sokkinni
sokknu
eignarfall
sokkins
sokkinnar
sokkins