sannfærast
sagnorðsann-færastmiðmynd
komast á vissa skoðun
hún sannfærðist um að kenningin væri rétt
hann lét sannfærast að lokum
→ sjá: sannfæra so, sannfærður lo, sannfærandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfæri
sannfærði
2.p.
sannfærir
sannfærðir
3.p.
sannfærir
sannfærði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfærum
sannfærðum
2.p.
sannfærið
sannfærðuð
3.p.
sannfæra
sannfærðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfærist
sannfærðist
2.p.
sannfærist
sannfærðist
3.p.
sannfærist
sannfærðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfærumst
sannfærðumst
2.p.
sannfærist
sannfærðust
3.p.
sannfærast
sannfærðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfæri
sannfærði
2.p.
sannfærir
sannfærðir
3.p.
sannfæri
sannfærði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfærum
sannfærðum
2.p.
sannfærið
sannfærðuð
3.p.
sannfæri
sannfærðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfærist
sannfærðist
2.p.
sannfærist
sannfærðist
3.p.
sannfærist
sannfærðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannfærumst
sannfærðumst
2.p.
sannfærist
sannfærðust
3.p.
sannfærist
sannfærðust
Nh.
sannfæra
Sagnb.
sannfært
Lh. nt.
sannfærandi
Nh.
sannfærast
Sagnb.
sannfærst
Lh. nt.
sannfærandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sannfær
sannfærðu
sannfærið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannfærirðu
sannfærðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannfæriði
sannfærðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannfærirðu
sannfærðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannfæriði
sannfærðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannfæristu
sannfærðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannfæristu
sannfærðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannfærður
sannfærð
sannfært
Þf.
sannfærðan
sannfærða
sannfært
Þgf.
sannfærðum
sannfærðri
sannfærðu
Ef.
sannfærðs
sannfærðrar
sannfærðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannfærðir
sannfærðar
sannfærð
Þf.
sannfærða
sannfærðar
sannfærð
Þgf.
sannfærðum
sannfærðum
sannfærðum
Ef.
sannfærðra
sannfærðra
sannfærðra