sannur
lýsingarorð
1
sem gerðist í raunveruleikanum, óloginn, raunverulegur
sannir atburðir
sönn saga um kraftaverk
2
ósvikinn, falslaus
það er mér sönn ánægja að kynnast þér
vera sannur vinur
satt að segja <veit ég það ekki>
sannleikanum samkvæmt þá ...
það er satt að <hún er flutt>
það er rétt að ...
það er hverju orði sannara
þetta er satt og rétt
<þetta> eru orð að sönnu
þetta er alveg satt
Orðasvið og samstæður
sannleikur
- sannindi
- , sannleiki
- , sannleiksgildi
- , sannleikur
- , höfuðsannindi
- , sannyrði
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannur
sönn
satt
Þf.
sannan
sanna
satt
Þgf.
sönnum
sannri
sönnu
Ef.
sanns
sannrar
sanns
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannir
sannar
sönn
Þf.
sanna
sannar
sönn
Þgf.
sönnum
sönnum
sönnum
Ef.
sannra
sannra
sannra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sanni
sanna
sanna
Þf.
sanna
sönnu
sanna
Þgf.
sanna
sönnu
sanna
Ef.
sanna
sönnu
sanna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sönnu
sönnu
sönnu
Þf.
sönnu
sönnu
sönnu
Þgf.
sönnu
sönnu
sönnu
Ef.
sönnu
sönnu
sönnu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannari
sannari
sannara
Þf.
sannari
sannari
sannara
Þgf.
sannari
sannari
sannara
Ef.
sannari
sannari
sannara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannari
sannari
sannari
Þf.
sannari
sannari
sannari
Þgf.
sannari
sannari
sannari
Ef.
sannari
sannari
sannari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannastur
sönnust
sannast
Þf.
sannastan
sannasta
sannast
Þgf.
sönnustum
sannastri
sönnustu
Ef.
sannasts
sannastrar
sannasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannastir
sannastar
sönnust
Þf.
sannasta
sannastar
sönnust
Þgf.
sönnustum
sönnustum
sönnustum
Ef.
sannastra
sannastra
sannastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannasti
sannasta
sannasta
Þf.
sannasta
sönnustu
sannasta
Þgf.
sannasta
sönnustu
sannasta
Ef.
sannasta
sönnustu
sannasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sönnustu
sönnustu
sönnustu
Þf.
sönnustu
sönnustu
sönnustu
Þgf.
sönnustu
sönnustu
sönnustu
Ef.
sönnustu
sönnustu
sönnustu