Yrða

sannur

lýsingarorð
1
sem gerðist í raunveruleikanum, óloginn, raunverulegur
sannir atburðir
sönn saga um kraftaverk
2
ósvikinn, falslaus
það er mér sönn ánægja að kynnast þér
vera sannur vinur
satt að segja <veit ég það ekki>
sannleikanum samkvæmt þá ...
það er satt að <hún er flutt>
það er rétt að ...
það er hverju orði sannara
þetta er satt og rétt
<þetta> eru orð að sönnu
þetta er alveg satt
Orðasvið og samstæður
sannleikur
einlægni / heilindi
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannur
sönn
satt
Þf.
sannan
sanna
satt
Þgf.
sönnum
sannri
sönnu
Ef.
sanns
sannrar
sanns
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannari
sannari
sannara
Þf.
sannari
sannari
sannara
Þgf.
sannari
sannari
sannara
Ef.
sannari
sannari
sannara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannastur
sönnust
sannast
Þf.
sannastan
sannasta
sannast
Þgf.
sönnustum
sannastri
sönnustu
Ef.
sannasts
sannastrar
sannasts