Yrða

sannfærður

lýsingarorð sann-færður lýsingarháttur þátíðar
með fasta vissu, fullviss
þeir eru sannfærðir um að þeir geti gert þetta
hún er sannfærð um eigið ágæti
→ sjá: sannfæra sagnorð, sannfærast sagnorð, sannfærandi lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
sannfæring
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sannfærður
sannfærð
sannfært
þolfall
sannfærðan
sannfærða
sannfært
þágufall
sannfærðum
sannfærðri
sannfærðu
eignarfall
sannfærðs
sannfærðrar
sannfærðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sannfærðari
sannfærðari
sannfærðara
þolfall
sannfærðari
sannfærðari
sannfærðara
þágufall
sannfærðari
sannfærðari
sannfærðara
eignarfall
sannfærðari
sannfærðari
sannfærðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sannfærðastur
sannfærðust
sannfærðast
þolfall
sannfærðastan
sannfærðasta
sannfærðast
þágufall
sannfærðustum
sannfærðastri
sannfærðustu
eignarfall
sannfærðasts
sannfærðastrar
sannfærðasts