seggur
nafnorðkarlkyn
1
skáldamál
maður
2
í samsetningum
neikvætt orð um mann sem viðliður í samsetningum
afturhaldsseggur
slagsmálaseggur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
seggur
seggurinn
Þf.
segg
segginn
Þgf.
segg
seggnum
Ef.
seggs
seggsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
seggir
seggirnir
Þf.
seggi
seggina
Þgf.
seggjum
seggjunum
Ef.
seggja
seggjanna