Yrða

sefast

sagnorð miðmynd
verða rólegri, minnka (hugar)æsing sinn, róast
reiði hennar var farin að sefast
hún sefaðist og þerraði tárin
→ sjá: sefa sagnorð, sefandi lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
huggun
sefun
rósemisheimt
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sefast
sefaðist
önnur persóna
sefast
sefaðist
þriðja persóna
sefast
sefaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sefist
sefaðist
önnur persóna
sefist
sefaðist
þriðja persóna
sefist
sefaðist
nafnháttur
sefast
sagnbót
sefast
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sefastu
sefaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sefistu
sefaðistu