Yrða

skör

nafnorð kvenkyn
1
rönd, brún, kantur í ýmsum sérhæfðum merkingum
2
fornt
fótskemill
láta til skarar skríða
ganga í verkið, hefjast handa
nú þykir mér skörin vera farin að færast upp í bekkinn
e-ð kemur úr óvæntri átt (frá þeim sem hefur ekki vit á)
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta skríða til skara
  • láta skríða til skarar
  • láta til skarar skríða
  • milli skara
  • setja skörina upp í bekkinn
  • skörin fer upp í bekkinn
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
skör
skörin
þolfall
skör
skörina
þágufall
skör
skörinni
eignarfall
skarar
skararinnar