Yrða

skör

nafnorðkvenkyn
1
rönd, brún, kantur í ýmsum sérhæfðum merkingum
2
fornt
fótskemill
láta til skarar skríða
ganga í verkið, hefjast handa
nú þykir mér skörin vera farin að færast upp í bekkinn
e-ð kemur úr óvæntri átt (frá þeim sem hefur ekki vit á)
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta skríða til skara
  • láta skríða til skarar
  • láta til skarar skríða
  • milli skara
  • setja skörina upp í bekkinn
  • skörin fer upp í bekkinn
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skör
skörin
Þf.
skör
skörina
Þgf.
skör
skörinni
Ef.
skarar
skararinnar