skörungur
nafnorðkarlkynskör-ungur
1
áhald til að róta í eldiviði til að hann brenni betur
2
ákveðinn og framtakssamur maður (karl eða kona)
Orðasvið og samstæður
myndugleiki
röggsemi
Samstæður
- hetja
- , merkismaður
- , menningarfrömuður
- , snillingur
- , höfðingi
- , athafnamaður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skörungur
skörungurinn
Þf.
skörung
skörunginn
Þgf.
skörungi
skörungnum
Ef.
skörungs
skörungsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skörungar
skörungarnir
Þf.
skörunga
skörungana
Þgf.
skörungum
skörungunum
Ef.
skörunga
skörunganna