Yrða

skýrmæltur

lýsingarorðskýr-mæltur
sem talar greinilega, hefur skýra rödd
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skýrmæltur
skýrmælt
skýrmælt
Þf.
skýrmæltan
skýrmælta
skýrmælt
Þgf.
skýrmæltum
skýrmæltri
skýrmæltu
Ef.
skýrmælts
skýrmæltrar
skýrmælts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skýrmæltari
skýrmæltari
skýrmæltara
Þf.
skýrmæltari
skýrmæltari
skýrmæltara
Þgf.
skýrmæltari
skýrmæltari
skýrmæltara
Ef.
skýrmæltari
skýrmæltari
skýrmæltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skýrmæltastur
skýrmæltust
skýrmæltast
Þf.
skýrmæltastan
skýrmæltasta
skýrmæltast
Þgf.
skýrmæltustum
skýrmæltastri
skýrmæltustu
Ef.
skýrmæltasts
skýrmæltastrar
skýrmæltasts