skaprauna
sagnorð skap-rauna þágufall
valda (e-m) gremju eða ama
hún notar hvert tækifæri til að skaprauna mér
hann skapraunar henni með þessu tali
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skaprauna
skapraunaði
önnur persóna
skapraunar
skapraunaðir
þriðja persóna
skapraunar
skapraunaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skapraunum
skapraunuðum
önnur persóna
skapraunið
skapraunuðuð
þriðja persóna
skaprauna
skapraunuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skaprauni
skapraunaði
önnur persóna
skapraunir
skapraunaðir
þriðja persóna
skaprauni
skapraunaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skapraunum
skapraunuðum
önnur persóna
skapraunið
skapraunuðuð
þriðja persóna
skaprauni
skapraunuðu
nafnháttur
skaprauna
sagnbót
skapraunað
lýsingarháttur nútíðar
skapraunandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skaprauna
skapraunaðu
skapraunið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skapraunarðu
skapraunaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skaprauniði
skapraunuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skapraunirðu
skapraunaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skaprauniði
skapraunuðuði