skaprauna
sagnorðskap-raunaþágufall
valda (e-m) gremju eða ama
hún notar hvert tækifæri til að skaprauna mér
hann skapraunar henni með þessu tali
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skaprauna
skapraunaði
2.p.
skapraunar
skapraunaðir
3.p.
skapraunar
skapraunaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skapraunum
skapraunuðum
2.p.
skapraunið
skapraunuðuð
3.p.
skaprauna
skapraunuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skaprauni
skapraunaði
2.p.
skapraunir
skapraunaðir
3.p.
skaprauni
skapraunaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skapraunum
skapraunuðum
2.p.
skapraunið
skapraunuðuð
3.p.
skaprauni
skapraunuðu
Nh.
skaprauna
Sagnb.
skapraunað
Lh. nt.
skapraunandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
skaprauna
skapraunaðu
skapraunið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skapraunarðu
skapraunaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skaprauniði
skapraunuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skapraunirðu
skapraunaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skaprauniði
skapraunuðuði