skarta
sagnorð þágufall
skreyta sig (með e-u), bera e-ð skrautlegt, flott
hann skartaði nýjum leðurjakka
þær skörtuðu dýrum skartgripum
skarta sínu fegursta
sýna sitt besta, fegursta útlit
náttúran skartar sínu fegursta í blíðviðrinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skarta
skartaði
önnur persóna
skartar
skartaðir
þriðja persóna
skartar
skartaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skörtum
skörtuðum
önnur persóna
skartið
skörtuðuð
þriðja persóna
skarta
skörtuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skarti
skartaði
önnur persóna
skartir
skartaðir
þriðja persóna
skarti
skartaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skörtum
skörtuðum
önnur persóna
skartið
skörtuðuð
þriðja persóna
skarti
skörtuðu
nafnháttur
skarta
sagnbót
skartað
lýsingarháttur nútíðar
skartandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skarta
skartaðu
skartið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skartarðu
skartaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skartiði
skörtuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skartirðu
skartaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skartiði
skörtuðuði