Yrða

skarpur

lýsingarorð
1
vel gefinn, greindur
hún er skörp og leysir eflaust þrautina á augabragði
a
beittur, hvass
skarpar brúnir rúðuglersins
b
skörp skil dags og nætur
c
ránfuglar hafa mjög skarpa sjón
d
dómgreind hans er skörp
e
krappur
nokkur skörp horn eru í byggingunni
Orðasvið og samstæður
greind / gáfur
innsæi / glöggskyggni
ákveðni
bragðskynjun
lögun
frostharka
greinileiki
bitskerpa
sjónskerpa
vindstyrkur
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skarpur
skörp
skarpt
Þf.
skarpan
skarpa
skarpt
Þgf.
skörpum
skarpri
skörpu
Ef.
skarps
skarprar
skarps
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skarpari
skarpari
skarpara
Þf.
skarpari
skarpari
skarpara
Þgf.
skarpari
skarpari
skarpara
Ef.
skarpari
skarpari
skarpara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skarpastur
skörpust
skarpast
Þf.
skarpastan
skarpasta
skarpast
Þgf.
skörpustum
skarpastri
skörpustu
Ef.
skarpasts
skarpastrar
skarpasts