skeika
sagnorð
1
þágufall
muna (e-u)
það skeikaði litlu að tölurnar stemmdu
það má engu skeika til að aðgerðin heppnist
2
þágufall
gera mistök
honum skeikar aldrei í útreikningunum
láta skeika að sköpuðu
taka því sem að höndum ber
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta allt skeika að sköpuðu
- láta skeika að sköpuðu
- láta skeika á sköpuðu
- láta skeika sköpuðu
- það má engu skeika
- það skeikar ekki um hársbreidd
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeika
skeikaði
2.p.
skeikar
skeikaðir
3.p.
skeikar
skeikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeikum
skeikuðum
2.p.
skeikið
skeikuðuð
3.p.
skeika
skeikuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeiki
skeikaði
2.p.
skeikir
skeikaðir
3.p.
skeiki
skeikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeikum
skeikuðum
2.p.
skeikið
skeikuðuð
3.p.
skeiki
skeikuðu
Nh.
skeika
Sagnb.
skeikað
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skeikarðu
skeikaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skeikiði
skeikuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skeikirðu
skeikaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skeikiði
skeikuðuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeikar
skeikaði
2.p.
skeikar
skeikaði
3.p.
skeikar
skeikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeikar
skeikaði
2.p.
skeikar
skeikaði
3.p.
skeikar
skeikaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeiki
skeikaði
2.p.
skeiki
skeikaði
3.p.
skeiki
skeikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skeiki
skeikaði
2.p.
skeiki
skeikaði
3.p.
skeiki
skeikaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
skeikar
skeikaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
skeiki
skeikaði