Yrða

skeika

sagnorð
1
þágufall
muna (e-u)
það skeikaði litlu að tölurnar stemmdu
það má engu skeika til að aðgerðin heppnist
2
þágufall
gera mistök
honum skeikar aldrei í útreikningunum
láta skeika að sköpuðu
taka því sem að höndum ber
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta allt skeika að sköpuðu
  • láta skeika að sköpuðu
  • láta skeika á sköpuðu
  • láta skeika sköpuðu
  • það má engu skeika
  • það skeikar ekki um hársbreidd
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skeika
skeikaði
önnur persóna
skeikar
skeikaðir
þriðja persóna
skeikar
skeikaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skeiki
skeikaði
önnur persóna
skeikir
skeikaðir
þriðja persóna
skeiki
skeikaði
nafnháttur
skeika
sagnbót
skeikað
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skeikarðu
skeikaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skeikirðu
skeikaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skeikar
skeikaði
önnur persóna
skeikar
skeikaði
þriðja persóna
skeikar
skeikaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skeiki
skeikaði
önnur persóna
skeiki
skeikaði
þriðja persóna
skeiki
skeikaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
skeikar
skeikaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
skeiki
skeikaði