Yrða

skeina

sagnorð þolfall
1
hreinsa afturenda á e-m/sér
það þarf að skeina barnið
2
fornt
fá skeinu eða sár, særast
→ sjá: skeinast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • skeina sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skeini
skeindi
önnur persóna
skeinir
skeindir
þriðja persóna
skeinir
skeindi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skeini
skeindi
önnur persóna
skeinir
skeindir
þriðja persóna
skeini
skeindi
nafnháttur
skeina
sagnbót
skeint
lýsingarháttur nútíðar
skeinandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skein
skeindu
skeinið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skeinirðu
skeindirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skeinirðu
skeindirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skeindur
skeind
skeint
þolfall
skeindan
skeinda
skeint
þágufall
skeindum
skeindri
skeindu
eignarfall
skeinds
skeindrar
skeinds