skel
nafnorðkvenkyn
1
harður kalkhjúpur utan um lindýr, skel á skeldýrum
2
lítill bátur, bátsskel
draga sig inn í skel sína
draga sig í hlé, láta lítið fyrir sér fara
hafa harða skel
þola gagnrýni vel
lepja dauðann úr skel
eiga ekki fyrir nauðsynjum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skel
skelin
Þf.
skel
skelina
Þgf.
skel
skelinni
Ef.
skeljar
skeljarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skeljar
skeljarnar
Þf.
skeljar
skeljarnar
Þgf.
skeljum
skeljunum
Ef.
skelja
skeljanna