skellur

nafnorðkarlkyn

1

hljóð sem heyrist þegar e-ð slæst við e-ð

skellirnir í bátunum heyrðust til lands

2

áfall, högg

taka á sig skellinn

axla ábyrgð á tapi

fá skell

verða fyrir áfalli

Orðasvið og samstæður

dynkhljóð / skellur

boms
, dynkur
, hurðarskellur
, mótorskellir
, dynkhljóð
, eldgosadynkur

áfall

skaði / tjón

Samstæður

brothljóð
, brak
, fótatak
, skruðningar
, högg
, bergmál

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

skellur

skellurinn

Þf.

skell

skellinn

Þgf.

skelli

skellinum

Ef.

skells

skellsins