skemmta
sagnorð þágufall
veita (e-m) skemmtun
jólasveinar skemmtu börnunum í leikskólanum
skemmta sér
hann skemmti sér vel á ballinu
við skemmtum okkur með góðum vinum
fara út að skemmta sér
þau fara lítið út að skemmta sér þessa dagana
→ sjá: skemmt lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skemmti
skemmti
önnur persóna
skemmtir
skemmtir
þriðja persóna
skemmtir
skemmti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skemmtum
skemmtum
önnur persóna
skemmtið
skemmtuð
þriðja persóna
skemmta
skemmtu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skemmti
skemmti
önnur persóna
skemmtir
skemmtir
þriðja persóna
skemmti
skemmti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skemmtum
skemmtum
önnur persóna
skemmtið
skemmtuð
þriðja persóna
skemmti
skemmtu
nafnháttur
skemmta
sagnbót
skemmt
lýsingarháttur nútíðar
skemmtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skemmt
skemmtu
skemmtið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skemmtirðu
skemmtirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skemmtiði
skemmtuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skemmtirðu
skemmtirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skemmtiði
skemmtuði