Yrða

skemmtun

nafnorðkvenkyn
1
það að þykja e-ð gaman, skemmtilegt, ánægja
hann reið út sér til skemmtunar
2
samkoma, almenn eða í félagi, haldin til gleði- og ánægjuauka
Orðasvið og samstæður
skemmtun
mannamót / mannfagnaður
skemmtisamkoma
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skemmtun
skemmtunin
Þf.
skemmtun
skemmtunina
Þgf.
skemmtun
skemmtuninni
Ef.
skemmtunar
skemmtunarinnar