Yrða

skjóta

sagnorð
1
þolfall
hæfa (e-n) með skotvopni
kúrekinn skaut bófann í myndinni
50 fuglar hafa verið skotnir
2
þágufall
aka (e-m) eitthvert (stutt), skutla (e-m)
ég skal skjóta þér í vinnuna
3
þágufall
skjóta + inn
skjóta inn <orði>
koma að orði í orðaflaum einhvers
ég hef líka komið þangað, skaut hún inn
4
skjóta + saman
skjóta saman
leggja fram jafnmikið fé
systkinin skutu saman í afmælisgjöf handa honum
5
þágufall
skjóta + til
fara með dómsmál fyrir rétt
málinu var skotið til hæstaréttar
6
þágufall
skjóta + undan
skjóta <peningunum> undan
koma því undan, stela því (t.d. frá skatti)
stjórnendur fyrirtækisins segjast engu hafa skotið undan
7
skjóta + upp
a
þágufall
skjóta upp <flugeldum>
senda logandi flugelda upp í loftið
borgarbúar skjóta upp ótal flugeldum á gamlárskvöld
skjóta upp kollinum
koma í ljós, birtast
illgresið skýtur stöðugt upp kollinum á nýjum stöðum
margar góðar hugmyndir skutu upp kollinum á fundinum
b
þágufall
<henni> skýtur upp
hún kemur úr kafi
hann féll í vatnið en honum skaut fljótt upp aftur
→ sjá: skjótast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • að skjóta blámenn
  • að skjóta sel í auga
  • eins og kólfi væri skotið
  • sem kólfi skyti
  • sem kólfi væri skotið
  • sjór skýtur í fuglsbringum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skýt
skaut
önnur persóna
skýtur
skaust
þriðja persóna
skýtur
skaut
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skjóti
skyti
önnur persóna
skjótir
skytir
þriðja persóna
skjóti
skyti
nafnháttur
skjóta
sagnbót
skotið
lýsingarháttur nútíðar
skjótandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skjót
skjóttu
skjótið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skýturðu
skaustu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skjótirðu
skytirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skotinn
skotin
skotið
þolfall
skotinn
skotna
skotið
þágufall
skotnum
skotinni
skotnu
eignarfall
skotins
skotinnar
skotins