skrökva
sagnorð þágufall
segja ósatt, ljúga (e-u)
hún skrökvaði þessu öllu
skrökva að <henni>
hann vildi ekki skrökva að foreldrum sínum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skrökva
skrökvaði
önnur persóna
skrökvar
skrökvaðir
þriðja persóna
skrökvar
skrökvaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skrökvum
skrökvuðum
önnur persóna
skrökvið
skrökvuðuð
þriðja persóna
skrökva
skrökvuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skrökvi
skrökvaði
önnur persóna
skrökvir
skrökvaðir
þriðja persóna
skrökvi
skrökvaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skrökvum
skrökvuðum
önnur persóna
skrökvið
skrökvuðuð
þriðja persóna
skrökvi
skrökvuðu
nafnháttur
skrökva
sagnbót
skrökvað
lýsingarháttur nútíðar
skrökvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skrökva
skrökvaðu
skrökvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrökvarðu
skrökvaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrökviði
skrökvuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrökvirðu
skrökvaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrökviði
skrökvuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skrökvaður
skrökvuð
skrökvað
þolfall
skrökvaðan
skrökvaða
skrökvað
þágufall
skrökvuðum
skrökvaðri
skrökvuðu
eignarfall
skrökvaðs
skrökvaðrar
skrökvaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skrökvaðir
skrökvaðar
skrökvuð
þolfall
skrökvaða
skrökvaðar
skrökvuð
þágufall
skrökvuðum
skrökvuðum
skrökvuðum
eignarfall
skrökvaðra
skrökvaðra
skrökvaðra