skrafa
sagnorð
tala saman (óformlega)
þau skröfuðu lengi um garðplöntur
við skröfuðum saman um heima og geima
ég heyrði að hann var að skrafa við prestinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skrafa
skrafaði
önnur persóna
skrafar
skrafaðir
þriðja persóna
skrafar
skrafaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skröfum
skröfuðum
önnur persóna
skrafið
skröfuðuð
þriðja persóna
skrafa
skröfuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skrafi
skrafaði
önnur persóna
skrafir
skrafaðir
þriðja persóna
skrafi
skrafaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skröfum
skröfuðum
önnur persóna
skrafið
skröfuðuð
þriðja persóna
skrafi
skröfuðu
nafnháttur
skrafa
sagnbót
skrafað
lýsingarháttur nútíðar
skrafandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skrafa
skrafaðu
skrafið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrafarðu
skrafaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrafiði
skröfuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrafirðu
skrafaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skrafiði
skröfuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skrafaður
skröfuð
skrafað
þolfall
skrafaðan
skrafaða
skrafað
þágufall
skröfuðum
skrafaðri
skröfuðu
eignarfall
skrafaðs
skrafaðrar
skrafaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skrafaðir
skrafaðar
skröfuð
þolfall
skrafaða
skrafaðar
skröfuð
þágufall
skröfuðum
skröfuðum
skröfuðum
eignarfall
skrafaðra
skrafaðra
skrafaðra