sláttur

nafnorðkarlkyn

1

það að slá gras

2

sá tími sumars sem heyskapur fer fram

það er sláttur á <honum>

hann hefur fasmikla framkomu

Orðasvið og samstæður

heyskapur

heyannir
, heyja²
, heyskapur
, heyvinna
, raka
, engjaheyskapur

sláttur

nýsleginn
, sleginn
, alsleginn
, engjasláttur
, háarsláttur
, hálfsleginn

mont

Samstæður

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

sláttur

slátturinn

Þf.

slátt

sláttinn

Þgf.

slætti

slættinum

Ef.

sláttar

sláttarins