Yrða

sleginn

lýsingarorð
1
persóna
sem er illa brugðið
vera felmtri sleginn
vera harmi sleginn
vera sleginn yfir <fréttinni>
2
sem fellur laus, óbundinn
→ sjá: slá so
Orðasvið og samstæður
áfall
sorg
vonbrigði
leiði
sláttur
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sleginn
slegin
slegið
Þf.
sleginn
slegna
slegið
Þgf.
slegnum
sleginni
slegnu
Ef.
slegins
sleginnar
slegins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
slegnari
slegnari
slegnara
Þf.
slegnari
slegnari
slegnara
Þgf.
slegnari
slegnari
slegnara
Ef.
slegnari
slegnari
slegnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
slegnastur
slegnust
slegnast
Þf.
slegnastan
slegnasta
slegnast
Þgf.
slegnustum
slegnastri
slegnustu
Ef.
slegnasts
slegnastrar
slegnasts