Yrða

slaufa

sagnorðþágufall
óformlegt
hætta við (e-ð), sleppa (e-u)
hann slaufaði tveimur prófum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
slaufa
slaufaði
2.p.
slaufar
slaufaðir
3.p.
slaufar
slaufaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
slaufi
slaufaði
2.p.
slaufir
slaufaðir
3.p.
slaufi
slaufaði
Nh.
slaufa
Sagnb.
slaufað
Lh. nt.
slaufandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
slaufa
slaufaðu
slaufið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slaufarðu
slaufaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slaufirðu
slaufaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
slaufaður
slaufuð
slaufað
Þf.
slaufaðan
slaufaða
slaufað
Þgf.
slaufuðum
slaufaðri
slaufuðu
Ef.
slaufaðs
slaufaðrar
slaufaðs