Yrða

slaufa

sagnorð þágufall
óformlegt
hætta við (e-ð), sleppa (e-u)
hann slaufaði tveimur prófum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slaufa
slaufaði
önnur persóna
slaufar
slaufaðir
þriðja persóna
slaufar
slaufaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slaufi
slaufaði
önnur persóna
slaufir
slaufaðir
þriðja persóna
slaufi
slaufaði
nafnháttur
slaufa
sagnbót
slaufað
lýsingarháttur nútíðar
slaufandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
slaufa
slaufaðu
slaufið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slaufarðu
slaufaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slaufirðu
slaufaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
slaufaður
slaufuð
slaufað
þolfall
slaufaðan
slaufaða
slaufað
þágufall
slaufuðum
slaufaðri
slaufuðu
eignarfall
slaufaðs
slaufaðrar
slaufaðs