slá
sagnorðþolfall
1
berja (e-ð/e-n), veita (e-u/e-m) högg
hún sló hann með flötum lófanum
þeir slógu í borðið
ég sló til flugunnar
slá sér á lær
slá <hana> kinnhest
slá <hann> utan undir
slá hörpu
2
skera gras í garði eða túni
hann slær garðinn í hverri viku
3
(um hjarta) gefa frá sér taktföst slög
hjartað sló ótt í brjósti hans
4
(um klukku) gefa frá sér hávær slög á heilum klukkutímum
klukkan slær tólf
klukkan sló fimm högg
5
framleiða mynt
þarna voru koparpeningar slegnir
6
slá lán
taka lán
hún reyndi að slá lán hjá vini sínum
7
slá <þessu> föstu
ganga út frá þessu, líta á þetta sem staðreynd
menn slá því föstu að flugvélin hafi farist
8
<þetta> slær mig
ég veiti þessu athygli
það sló mig hvað hann var orðinn grannur
9
slá + að
það slær að <honum>
hann ofkælist, á á hættu að fá kvef
10
slá + af
slá af <kröfum sínum>
draga úr kröfum sínum
11
slá + á
<lyfið> slær á <verkinn>
lyfið verkar á verkinn, dregur úr honum (en læknar ekki alveg)
12
slá + fram
slá <þessu> fram
segja þetta óyfirvegað
13
slá + inn
slá inn <textann>
skrifa textann á tölvu
allt bréfasafnið hefur nú verið slegið inn
14
slá + í
það slær í <bardaga>
það kemur til bardaga, bardagi brýst út
það slær í brýnu (með þeim/milli þeirra)
þeir fara að rífast, deila
15
slá + í gegn
slá í gegn
hljóta skyndilegar vinsældir
svona tölvur slógu strax í gegn
skáldsagan sló í gegn í fyrra
16
þágufall
slá + niður
a
<honum> slær niður
hann veikist aftur eftir að vera nærri batnað
b
<eldingunni> slær niður
eldingin kemur niður
eldingu sló niður í tréð
17
slá + saman
slá saman í <afmælisgjöf>
leggja saman fé í afmælisgjöf
við slógum saman í utanlandsferð handa henni
18
slá + til
a
slá til
taka ákvörðun (um e-ð nýtt (og spennandi/óvíst))
hann ákvað að slá til og þiggja starfið
b
slá <hann> til riddara
veita honum nafnbót riddara við sérstaka athöfn hjá drottningu eða kóngi
19
slá + um
a
slá um sig með <montsögum>
gera sig áberandi með því að segja montsögur
b
slá <hana> um <hundraðkall>
fá lánaðar 100 krónur hjá henni
20
slá + upp
a
slá upp <veislu>
gera, útbúa veislu í skyndi
eftir tónleikana var slegið upp balli
b
slá upp <orði>
fletta upp á orði (í orðabók)
c
slá <þessu> upp í <grín>
gera grín úr þessu
21
slá + út
a
það slær út / rafmagnið slær út / rafmagninu slær út
rafmagnið fer
b
þágufallsvitanum slær út á <honum>
svitinn brýst snögglega út á honum
c
slá út <hitt liðið>
sigra það í útsláttarkeppni
d
slá <hana> út af laginu
gera hana ruglaða, koma henni úr jafnvægi
22
slá + út í fyrir
það slær út í fyrir <honum>
hann verður ruglaður, ruglast (oft um gamalt fólk með elliglöp)
23
slá + við
slá <henni> við
standa sig betur en hún
þessi bíll slær við öllum öðrum sem ég hef prófað
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
slæ
sló
2.p.
slærð
slóst
3.p.
slær
sló
Nútíð
Þátíð
1.p.
sláum
slógum
2.p.
sláið
slóguð
3.p.
slá
slógu
Nútíð
Þátíð
1.p.
slæst
slóst
2.p.
slæst
slóst
3.p.
slæst
slóst
Nútíð
Þátíð
1.p.
sláumst
slógumst
2.p.
sláist
slógust
3.p.
slást
slógust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
slái
slægi
2.p.
sláir
slægir
3.p.
slái
slægi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sláum
slægjum
2.p.
sláið
slægjuð
3.p.
slái
slægju
Nútíð
Þátíð
1.p.
sláist
slægist
2.p.
sláist
slægist
3.p.
sláist
slægist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sláumst
slægjumst
2.p.
sláist
slægjust
3.p.
sláist
slægjust
Nh.
slá
Sagnb.
slegið
Lh. nt.
sláandi
Nh.
slást
Sagnb.
slegist
Lh. nt.
sláandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
slá
sláðu
sláið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
slástu
sláist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slærðu
slóstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sláiði
slóguði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sláirðu
slægirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sláiði
slægjuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slæstu
slóstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sláistu
slægistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sleginn
slegin
slegið
Þf.
sleginn
slegna
slegið
Þgf.
slegnum
sleginni
slegnu
Ef.
slegins
sleginnar
slegins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
slegnir
slegnar
slegin
Þf.
slegna
slegnar
slegin
Þgf.
slegnum
slegnum
slegnum
Ef.
sleginna
sleginna
sleginna