Yrða

sletta

nafnorðkvenkyn
1
e-ð sem slett er á e-ð, blettir eftir vökva
hann þurrkaði upp sletturnar af gólfinu
2
erlent orð eða orðasamband sem ekki nýtur viðurkenningar í viðtökumálinu vegna ónógrar aðlögunar að hljóð- eða beygingakerfi eða annars konar framandi einkenna
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
sletta
slettan
Þf.
slettu
slettuna
Þgf.
slettu
slettunni
Ef.
slettu
slettunnar