sleppa² (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

láta (e-ð) laust

ég sleppti dagblaðinu svo það féll á gólfið

fanganum hefur verið sleppt

þau slepptu hundinum lausum

sleppa takinu/tökunum

losa takið

hann sleppti takinu á stýrinu

hún getur ekki sleppt tökunum á börnunum þótt þau séu farin að heiman

hafa varla sleppt orðinu

vera að enda við að segja e-ð

hún hafði varla sleppt orðinu þegar þjónninn kom að borðinu

gera ekki (e-ð), taka (e-ð) ekki með, skilja (e-ð) eftir

hún ætlar að sleppa skólanum í dag

það er í lagi að sleppa þessari bíómynd

ég sleppti því að nota bláa garnið

sleppa <þessu> úr

hlaupa yfir þetta

hann sleppir stundum úr máltíð

sleppa sér

missa stjórn á sér, reiðast

þágufall

ná ekki lengra, hætta

þegar borginni sleppir taka við akrar

þokunni sleppti og það fór að rigna

→ sjá: sleppa¹ sagnorð