sletta
sagnorðþágufall
1
þeyta, skvetta (e-u blautu)
þeir slettu málningu á þinghúsið
hún sletti óvart kóki á félaga sinn
2
sletta <sér> fram í <þetta>
skipta sér af e-u
hún bað hann að sletta sér ekki fram í einkamál sín
sletta í góm
gera smell með tungunni
→ sjá: slettast so
Orðasambönd
Orðasambönd
- hann slettir úr sér
- sletta á sleggjudómi
- sletta í góm
- sletta í góminn
- sletta í slókinn
- sletta í þögn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sletti
sletti
2.p.
slettir
slettir
3.p.
slettir
sletti
Nútíð
Þátíð
1.p.
slettum
slettum
2.p.
slettið
slettuð
3.p.
sletta
slettu
Nútíð
Þátíð
1.p.
slettist
slettist
2.p.
slettist
slettist
3.p.
slettist
slettist
Nútíð
Þátíð
1.p.
slettumst
slettumst
2.p.
slettist
slettust
3.p.
slettast
slettust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sletti
sletti
2.p.
slettir
slettir
3.p.
sletti
sletti
Nútíð
Þátíð
1.p.
slettum
slettum
2.p.
slettið
slettuð
3.p.
sletti
slettu
Nútíð
Þátíð
1.p.
slettist
slettist
2.p.
slettist
slettist
3.p.
slettist
slettist
Nútíð
Þátíð
1.p.
slettumst
slettumst
2.p.
slettist
slettust
3.p.
slettist
slettust
Nh.
sletta
Sagnb.
slett
Lh. nt.
slettandi
Nh.
slettast
Sagnb.
slest
Lh. nt.
slettandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
slett
slettu
slettið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slettirðu
slettirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
slettiði
slettuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slettirðu
slettirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
slettiði
slettuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slettistu
slettistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slettistu
slettistu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
slettist
slettist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
slettist
slettist