Yrða

sletta

sagnorð þágufall
1
þeyta, skvetta (e-u blautu)
þeir slettu málningu á þinghúsið
hún sletti óvart kóki á félaga sinn
2
sletta <sér> fram í <þetta>
skipta sér af e-u
hún bað hann að sletta sér ekki fram í einkamál sín
sletta í góm
gera smell með tungunni
→ sjá: slettast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hann slettir úr sér
  • sletta á sleggjudómi
  • sletta í góm
  • sletta í góminn
  • sletta í slókinn
  • sletta í þögn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sletti
sletti
önnur persóna
slettir
slettir
þriðja persóna
slettir
sletti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sletti
sletti
önnur persóna
slettir
slettir
þriðja persóna
sletti
sletti
nafnháttur
sletta
sagnbót
slett
lýsingarháttur nútíðar
slettandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
slett
slettu
slettið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slettirðu
slettirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slettirðu
slettirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
slettist
slettist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
slettist
slettist