Yrða

smágerður

lýsingarorðsmá-gerður
1
persóna
smáger
hún er lítil vexti og með smágert andlit
2
ekki grófur, fínlegur
á heiðinni vex smágerður gróður
húsið er þakið smágerðum skeljasandi
→ sjá: smáger lo
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smágerður
smágerð
smágert
Þf.
smágerðan
smágerða
smágert
Þgf.
smágerðum
smágerðri
smágerðu
Ef.
smágerðs
smágerðrar
smágerðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smágerðari
smágerðari
smágerðara
Þf.
smágerðari
smágerðari
smágerðara
Þgf.
smágerðari
smágerðari
smágerðara
Ef.
smágerðari
smágerðari
smágerðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smágerðastur
smágerðust
smágerðast
Þf.
smágerðastan
smágerðasta
smágerðast
Þgf.
smágerðustum
smágerðastri
smágerðustu
Ef.
smágerðasts
smágerðastrar
smágerðasts