Yrða

smeygja

sagnorð þágufall
smokra (e-u), færa (e-ð) með lagni
hann smeygir sér inn um dyrnar
ég smeygði mér í skóna
hún smeygði peysunni yfir höfuðið á sér
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta smeygja á sig munnkörfu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
smeygi
smeygði
önnur persóna
smeygir
smeygðir
þriðja persóna
smeygir
smeygði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
smeygi
smeygði
önnur persóna
smeygir
smeygðir
þriðja persóna
smeygi
smeygði
nafnháttur
smeygja
sagnbót
smeygt
lýsingarháttur nútíðar
smeygjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
smeyg
smeygðu
smeygið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
smeygirðu
smeygðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
smeygirðu
smeygðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
smeygður
smeygð
smeygt
þolfall
smeygðan
smeygða
smeygt
þágufall
smeygðum
smeygðri
smeygðu
eignarfall
smeygðs
smeygðrar
smeygðs