Yrða

snarvitlaus

lýsingarorðsnarvit-laus
1
alrangur
hún sagði að þetta væri snarvitlaus túlkun á orðum hennar
2
persóna
stjórnlaus, óður
krakkinn er alveg snarvitlaus úr frekju
3
mjög slæmur, mjög hvass
veðrið varð snarvitlaust með kvöldinu
Orðasvið og orðasambönd
geðtruflun / vitfirring
Orðasambönd
  • snarvitlaust veður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarvitlaus
snarvitlaus
snarvitlaust
Þf.
snarvitlausan
snarvitlausa
snarvitlaust
Þgf.
snarvitlausum
snarvitlausri
snarvitlausu
Ef.
snarvitlauss
snarvitlausrar
snarvitlauss
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarvitlausari
snarvitlausari
snarvitlausara
Þf.
snarvitlausari
snarvitlausari
snarvitlausara
Þgf.
snarvitlausari
snarvitlausari
snarvitlausara
Ef.
snarvitlausari
snarvitlausari
snarvitlausara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarvitlausastur
snarvitlausust
snarvitlausast
Þf.
snarvitlausastan
snarvitlausasta
snarvitlausast
Þgf.
snarvitlausustum
snarvitlausastri
snarvitlausustu
Ef.
snarvitlausasts
snarvitlausastrar
snarvitlausasts