snuða
sagnorð
1
þolfall
hafa fé af (e-um)
ég læt ekki framar snuða mig í viðskiptum
snuða <hana> um <mikla peninga>
sölumaðurinn snuðaði hann um þúsund krónur
2
(um vél) skila ekki fullum afköstum (snúningi) vegna þessa að tengsli vélarhluta halda ekki fullkomlega
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta snuða sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuða
snuðaði
2.p.
snuðar
snuðaðir
3.p.
snuðar
snuðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuðum
snuðuðum
2.p.
snuðið
snuðuðuð
3.p.
snuða
snuðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuðast
snuðaðist
2.p.
snuðast
snuðaðist
3.p.
snuðast
snuðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuðumst
snuðuðumst
2.p.
snuðist
snuðuðust
3.p.
snuðast
snuðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuði
snuðaði
2.p.
snuðir
snuðaðir
3.p.
snuði
snuðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuðum
snuðuðum
2.p.
snuðið
snuðuðuð
3.p.
snuði
snuðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuðist
snuðaðist
2.p.
snuðist
snuðaðist
3.p.
snuðist
snuðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snuðumst
snuðuðumst
2.p.
snuðist
snuðuðust
3.p.
snuðist
snuðuðust
Nh.
snuða
Sagnb.
snuðað
Lh. nt.
snuðandi
Nh.
snuðast
Sagnb.
snuðast
Lh. nt.
snuðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snuða
snuðaðu
snuðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snuðarðu
snuðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snuðiði
snuðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snuðirðu
snuðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snuðiði
snuðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snuðastu
snuðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snuðistu
snuðaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snuðaður
snuðuð
snuðað
Þf.
snuðaðan
snuðaða
snuðað
Þgf.
snuðuðum
snuðaðri
snuðuðu
Ef.
snuðaðs
snuðaðrar
snuðaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snuðaðir
snuðaðar
snuðuð
Þf.
snuðaða
snuðaðar
snuðuð
Þgf.
snuðuðum
snuðuðum
snuðuðum
Ef.
snuðaðra
snuðaðra
snuðaðra