Yrða

snuða

sagnorð
1
þolfall
hafa fé af (e-um)
ég læt ekki framar snuða mig í viðskiptum
snuða <hana> um <mikla peninga>
sölumaðurinn snuðaði hann um þúsund krónur
2
(um vél) skila ekki fullum afköstum (snúningi) vegna þessa að tengsli vélarhluta halda ekki fullkomlega
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta snuða sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snuða
snuðaði
önnur persóna
snuðar
snuðaðir
þriðja persóna
snuðar
snuðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snuði
snuðaði
önnur persóna
snuðir
snuðaðir
þriðja persóna
snuði
snuðaði
nafnháttur
snuða
sagnbót
snuðað
lýsingarháttur nútíðar
snuðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
snuða
snuðaðu
snuðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snuðarðu
snuðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snuðirðu
snuðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
snuðaður
snuðuð
snuðað
þolfall
snuðaðan
snuðaða
snuðað
þágufall
snuðuðum
snuðaðri
snuðuðu
eignarfall
snuðaðs
snuðaðrar
snuðaðs