Yrða

sofnaður

lýsingarorðlhþt
fallinn í svefn, byrjaður að sofa
börnin voru sofnuð þegar hún kom heim
→ sjá: sofna so
Orðasvið
svefn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sofnaður
sofnuð
sofnað
Þf.
sofnaðan
sofnaða
sofnað
Þgf.
sofnuðum
sofnaðri
sofnuðu
Ef.
sofnaðs
sofnaðrar
sofnaðs