Yrða

sofnaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
fallinn í svefn, byrjaður að sofa
börnin voru sofnuð þegar hún kom heim
→ sjá: sofna sagnorð
Orðasvið
svefn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sofnaður
sofnuð
sofnað
þolfall
sofnaðan
sofnaða
sofnað
þágufall
sofnuðum
sofnaðri
sofnuðu
eignarfall
sofnaðs
sofnaðrar
sofnaðs