Yrða

sprunginn

lýsingarorðlhþt
1
með gati á eða í vegna þrýstings, farinn í sundur
sprungið dekk
2
sem er að örmagnast, örmagnaður
hann hljóp svo hratt að hann var nærri sprunginn úr mæði
→ sjá: springa so
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sprunginn
sprungin
sprungið
Þf.
sprunginn
sprungna
sprungið
Þgf.
sprungnum
sprunginni
sprungnu
Ef.
sprungins
sprunginnar
sprungins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sprungnari
sprungnari
sprungnara
Þf.
sprungnari
sprungnari
sprungnara
Þgf.
sprungnari
sprungnari
sprungnara
Ef.
sprungnari
sprungnari
sprungnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sprungnastur
sprungnust
sprungnast
Þf.
sprungnastan
sprungnasta
sprungnast
Þgf.
sprungnustum
sprungnastri
sprungnustu
Ef.
sprungnasts
sprungnastrar
sprungnasts