Yrða

sprunginn

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
með gati á eða í vegna þrýstings, farinn í sundur
sprungið dekk
2
sem er að örmagnast, örmagnaður
hann hljóp svo hratt að hann var nærri sprunginn úr mæði
→ sjá: springa sagnorð
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprunginn
sprungin
sprungið
þolfall
sprunginn
sprungna
sprungið
þágufall
sprungnum
sprunginni
sprungnu
eignarfall
sprungins
sprunginnar
sprungins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprungnari
sprungnari
sprungnara
þolfall
sprungnari
sprungnari
sprungnara
þágufall
sprungnari
sprungnari
sprungnara
eignarfall
sprungnari
sprungnari
sprungnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprungnastur
sprungnust
sprungnast
þolfall
sprungnastan
sprungnasta
sprungnast
þágufall
sprungnustum
sprungnastri
sprungnustu
eignarfall
sprungnasts
sprungnastrar
sprungnasts