Yrða

stía

sagnorð
1
þágufall
skilja (e-a) sundur
hann reynir stöðugt að stía mér og vini mínum í sundur
2
þolfall
þilja (e-ð) af, skerma (e-ð) af
þau stíuðu af kálfana í fjósinu
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta stía sér af
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stía
stíaði
2.p.
stíar
stíaðir
3.p.
stíar
stíaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stíi
stíaði
2.p.
stíir
stíaðir
3.p.
stíi
stíaði
Nh.
stía
Sagnb.
stíað
Lh. nt.
stíandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stía
stíaðu
stíið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stíarðu
stíaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stíirðu
stíaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stíaður
stíuð
stíað
Þf.
stíaðan
stíaða
stíað
Þgf.
stíuðum
stíaðri
stíuðu
Ef.
stíaðs
stíaðrar
stíaðs