stía
sagnorð
1
þágufall
skilja (e-a) sundur
hann reynir stöðugt að stía mér og vini mínum í sundur
2
þolfall
þilja (e-ð) af, skerma (e-ð) af
þau stíuðu af kálfana í fjósinu
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta stía sér af
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stía
stíaði
önnur persóna
stíar
stíaðir
þriðja persóna
stíar
stíaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stíum
stíuðum
önnur persóna
stíið
stíuðuð
þriðja persóna
stía
stíuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stíast
stíaðist
önnur persóna
stíast
stíaðist
þriðja persóna
stíast
stíaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stíumst
stíuðumst
önnur persóna
stíist
stíuðust
þriðja persóna
stíast
stíuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stíi
stíaði
önnur persóna
stíir
stíaðir
þriðja persóna
stíi
stíaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stíum
stíuðum
önnur persóna
stíið
stíuðuð
þriðja persóna
stíi
stíuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stíist
stíaðist
önnur persóna
stíist
stíaðist
þriðja persóna
stíist
stíaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stíumst
stíuðumst
önnur persóna
stíist
stíuðust
þriðja persóna
stíist
stíuðust
nafnháttur
stía
sagnbót
stíað
lýsingarháttur nútíðar
stíandi
nafnháttur
stíast
sagnbót
stíast
lýsingarháttur nútíðar
stíandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stía
stíaðu
stíið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stíarðu
stíaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stíiði
stíuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stíirðu
stíaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stíiði
stíuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stíastu
stíaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stíistu
stíaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stíaður
stíuð
stíað
þolfall
stíaðan
stíaða
stíað
þágufall
stíuðum
stíaðri
stíuðu
eignarfall
stíaðs
stíaðrar
stíaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stíaðir
stíaðar
stíuð
þolfall
stíaða
stíaðar
stíuð
þágufall
stíuðum
stíuðum
stíuðum
eignarfall
stíaðra
stíaðra
stíaðra