Yrða

stífur

lýsingarorð
1
sem getur ekki eða illa hreyft sig og sveigt til líkamann
við vorum bæði orðin stíf eftir langa flugferð
2
ósveigjanlegur í lund, sem lætur ekki telja sig á e-ð
hann þótti alltaf stífur við nýnemana í skólanum
3
sem er erfitt að beygja eða hreyfa
stífur flibbi
þau bjuggu til jólakort úr stífum pappír
ég get ekki opnað gluggann, hann er svo stífur
4
sem verður að fylgja, strangur
á vinnustaðnum eru stífar reglur um reykingar
5
af allmikilli vindhæð, hvass
það var komin stíf vestanátt
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stífur
stíf
stíft
Þf.
stífan
stífa
stíft
Þgf.
stífum
stífri
stífu
Ef.
stífs
stífrar
stífs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stífari
stífari
stífara
Þf.
stífari
stífari
stífara
Þgf.
stífari
stífari
stífara
Ef.
stífari
stífari
stífara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stífastur
stífust
stífast
Þf.
stífastan
stífasta
stífast
Þgf.
stífustum
stífastri
stífustu
Ef.
stífasts
stífastrar
stífasts