stirður
lýsingarorð
1
sem á erfitt með að hreyfa sig
vera stirður í hreyfingum
2
ekki auðveldur, erfiður
samband hans og föður hans hefur lengi verið stirt
það er stirt á milli <þeirra>
<henni> er stirt um mál
3
stirðlundaður, skapstirður
vera stirður í skapi
4
fullur af hindrunum, erfiður
samgöngur við fjörðinn eru stirðar yfir veturinn
5
sem skortir lipurleika, stirðlega skrifaður eða saminn
Orðasvið og samstæður
stirðleiki / þunglamaleiki
greindarskortur / gáfnatregða
kuldatíð
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirður
stirð
stirt
Þf.
stirðan
stirða
stirt
Þgf.
stirðum
stirðri
stirðu
Ef.
stirðs
stirðrar
stirðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðir
stirðar
stirð
Þf.
stirða
stirðar
stirð
Þgf.
stirðum
stirðum
stirðum
Ef.
stirðra
stirðra
stirðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirði
stirða
stirða
Þf.
stirða
stirðu
stirða
Þgf.
stirða
stirðu
stirða
Ef.
stirða
stirðu
stirða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðu
stirðu
stirðu
Þf.
stirðu
stirðu
stirðu
Þgf.
stirðu
stirðu
stirðu
Ef.
stirðu
stirðu
stirðu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðari
stirðari
stirðara
Þf.
stirðari
stirðari
stirðara
Þgf.
stirðari
stirðari
stirðara
Ef.
stirðari
stirðari
stirðara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðari
stirðari
stirðari
Þf.
stirðari
stirðari
stirðari
Þgf.
stirðari
stirðari
stirðari
Ef.
stirðari
stirðari
stirðari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðastur
stirðust
stirðast
Þf.
stirðastan
stirðasta
stirðast
Þgf.
stirðustum
stirðastri
stirðustu
Ef.
stirðasts
stirðastrar
stirðasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðastir
stirðastar
stirðust
Þf.
stirðasta
stirðastar
stirðust
Þgf.
stirðustum
stirðustum
stirðustum
Ef.
stirðastra
stirðastra
stirðastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðasti
stirðasta
stirðasta
Þf.
stirðasta
stirðustu
stirðasta
Þgf.
stirðasta
stirðustu
stirðasta
Ef.
stirðasta
stirðustu
stirðasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stirðustu
stirðustu
stirðustu
Þf.
stirðustu
stirðustu
stirðustu
Þgf.
stirðustu
stirðustu
stirðustu
Ef.
stirðustu
stirðustu
stirðustu