Yrða

stúta

sagnorð þágufall
óformlegt
1
drepa (e-n)
henni er illa við ráðherrann, segir að það væri best að stúta honum
2
brjóta (e-ð), eyðileggja (e-ð)
hann rak sig í borðið og stútaði tveimur postulínsstyttum
3
klára (vínflösku)
við stútuðum fjórum flöskum í veislunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stúta
stútaði
önnur persóna
stútar
stútaðir
þriðja persóna
stútar
stútaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stúti
stútaði
önnur persóna
stútir
stútaðir
þriðja persóna
stúti
stútaði
nafnháttur
stúta
sagnbót
stútað
lýsingarháttur nútíðar
stútandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stúta
stútaðu
stútið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stútarðu
stútaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stútirðu
stútaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stútaður
stútuð
stútað
þolfall
stútaðan
stútaða
stútað
þágufall
stútuðum
stútaðri
stútuðu
eignarfall
stútaðs
stútaðrar
stútaðs