stúta
sagnorðþágufall
óformlegt
1
drepa (e-n)
henni er illa við ráðherrann, segir að það væri best að stúta honum
2
brjóta (e-ð), eyðileggja (e-ð)
hann rak sig í borðið og stútaði tveimur postulínsstyttum
3
klára (vínflösku)
við stútuðum fjórum flöskum í veislunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúta
stútaði
2.p.
stútar
stútaðir
3.p.
stútar
stútaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stútum
stútuðum
2.p.
stútið
stútuðuð
3.p.
stúta
stútuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
stútast
stútaðist
2.p.
stútast
stútaðist
3.p.
stútast
stútaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
stútumst
stútuðumst
2.p.
stútist
stútuðust
3.p.
stútast
stútuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúti
stútaði
2.p.
stútir
stútaðir
3.p.
stúti
stútaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stútum
stútuðum
2.p.
stútið
stútuðuð
3.p.
stúti
stútuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
stútist
stútaðist
2.p.
stútist
stútaðist
3.p.
stútist
stútaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
stútumst
stútuðumst
2.p.
stútist
stútuðust
3.p.
stútist
stútuðust
Nh.
stúta
Sagnb.
stútað
Lh. nt.
stútandi
Nh.
stútast
Sagnb.
stútast
Lh. nt.
stútandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stúta
stútaðu
stútið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stútarðu
stútaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stútiði
stútuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stútirðu
stútaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stútiði
stútuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stútastu
stútaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stútistu
stútaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stútaður
stútuð
stútað
Þf.
stútaðan
stútaða
stútað
Þgf.
stútuðum
stútaðri
stútuðu
Ef.
stútaðs
stútaðrar
stútaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stútaðir
stútaðar
stútuð
Þf.
stútaða
stútaðar
stútuð
Þgf.
stútuðum
stútuðum
stútuðum
Ef.
stútaðra
stútaðra
stútaðra