styðjast
sagnorðmiðmynd
1
nota (e-ð) sem stoð, sér til stuðnings
hún styðst við staf
hann studdist báðum höndum fram á stafinn
2
styðjast við <bókina>
nota bókina sem rök, stoð eða heimild
höfundurinn styðst við margvíslegar heimildir
lýsingin á manninum styðst við frásagnir þorpsbúa
<þetta> á ekki við rök að styðjast
→ sjá: styðja so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
styð
studdi
2.p.
styður
studdir
3.p.
styður
studdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
styðjum
studdum
2.p.
styðjið
studduð
3.p.
styðja
studdu
Nútíð
Þátíð
1.p.
styðst
studdist
2.p.
styðst
studdist
3.p.
styðst
studdist
Nútíð
Þátíð
1.p.
styðjumst
studdumst
2.p.
styðjist
studdust
3.p.
styðjast
studdust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
styðji
styddi
2.p.
styðjir
styddir
3.p.
styðji
styddi
Nútíð
Þátíð
1.p.
styðjum
styddum
2.p.
styðjið
stydduð
3.p.
styðji
styddu
Nútíð
Þátíð
1.p.
styðjist
styddist
2.p.
styðjist
styddist
3.p.
styðjist
styddist
Nútíð
Þátíð
1.p.
styðjumst
styddumst
2.p.
styðjist
styddust
3.p.
styðjist
styddust
Nh.
styðja
Sagnb.
stutt
Lh. nt.
styðjandi
Nh.
styðjast
Sagnb.
stuðst
Lh. nt.
styðjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
styð
styddu
styðjið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
styðstu
styðjist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
styðurðu
studdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
styðjiði
studduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
styðjirðu
styddirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
styðjiði
stydduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
styðstu
studdistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
styðjistu
styddistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
studdur
studd
stutt
Þf.
studdan
studda
stutt
Þgf.
studdum
studdri
studdu
Ef.
studds
studdrar
studds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
studdir
studdar
studd
Þf.
studda
studdar
studd
Þgf.
studdum
studdum
studdum
Ef.
studdra
studdra
studdra