staður
nafnorðkarlkyn
staðsetning í rúmi þar sem e-ð er
fara/halda/leggja af stað
byrja ferð, hefja för sína
finna <þessari fullyrðingu> stað
staðfesta, sannreyna fullyrðinguna
færa <steininn> úr stað
færa steininn til
ganga <barninu> í föður/móður stað
verða barninu sem faðir/móðir
gleyma stað og stund
gleyma sér alveg (því maður er svo niðursokkinn)
koma <verkefninu> af stað
koma verkefninu í gang
láta staðar numið
hætta, stansa
nema staðar
stansa, stoppa
þess sér ekki stað <að búið sé að gera við húsið>
það sést ekki, það eru engin ummerki þess að gert hafi verið við húsið
<fundurinn> átti sér stað <í fyrra>
fundurinn fór fram, var haldinn í fyrra
<þetta kemur fram> á stöku stað
þetta kemur fram á örfáum stöðum
<sími og sjónvarp> er til staðar
<sími og sjónvarp> eru tiltæk, eru þarna (t.d. á hótelheberginu)
<salan gekk erfiðlega> fyrst í stað
salan gekk illa í fyrstu
<það verður að leysa málið> þegar í stað
það verður að leysa málið strax, undir eins
→ sjá: í stað fs, í staðinn ao, í staðinn fyrir fs
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
- af stað
- alls staðar
- alls staðar að
- annars staðar
- á afskekktum stað
- á afvikinn stað
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
staður
staðurinn
Þf.
stað
staðinn
Þgf.
stað
staðnum
Ef.
staðar
staðarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
staðir
staðirnir
Þf.
staði
staðina
Þgf.
stöðum
stöðunum
Ef.
staða
staðanna