staðvindur
nafnorðkarlkynstað-vindur
vindur sem blæs reglubundið frá háþrýstisvæðum heittempruðu beltanna að lágþrýstisvæðum við miðbaug, á norðurhveli úr norðaustri, á suðurhveli úr suðaustri
Orðasvið
vindur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
staðvindur
staðvindurinn
Þf.
staðvind
staðvindinn
Þgf.
staðvindi
staðvindinum
Ef.
staðvinds
staðvindsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
staðvindar
staðvindarnir
Þf.
staðvinda
staðvindana
Þgf.
staðvindum
staðvindunum
Ef.
staðvinda
staðvindanna