stakkur
nafnorðkarlkyn
síð og (jafn)víð yfirhöfn, yfirleitt heil að framan (t.d. sjóstakkur)
sníða sér stakk eftir vexti
taka mið af aðstæðum
vera í stakk búinn til að <sinna starfinu>
vera fær um að rækja starfið
Orðasvið og samstæður
fatnaður / flík
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stakkur
stakkurinn
Þf.
stakk
stakkinn
Þgf.
stakkstakki
stakknumstakkinum
Ef.
stakks
stakksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
stakkar
stakkarnir
Þf.
stakka
stakkana
Þgf.
stökkum
stökkunum
Ef.
stakka
stakkanna