standsetja
sagnorðstand-setjaþolfall
koma (e-u) í betra ástand, lagfæra (e-ð)
þau létu standsetja eldhúsið hjá sér
hann standsetti allt húsið sjálfur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
standset
standsetti
2.p.
standsetur
standsettir
3.p.
standsetur
standsetti
Nútíð
Þátíð
1.p.
standsetjum
standsettum
2.p.
standsetjið
standsettuð
3.p.
standsetja
standsettu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
standsetji
standsetti
2.p.
standsetjir
standsettir
3.p.
standsetji
standsetti
Nútíð
Þátíð
1.p.
standsetjum
standsettum
2.p.
standsetjið
standsettuð
3.p.
standsetji
standsettu
Nh.
standsetja
Sagnb.
standsett
Lh. nt.
standsetjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
standset
standsettu
standsetjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
standseturðu
standsettirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
standsetjiði
standsettuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
standsetjirðu
standsettirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
standsetjiði
standsettuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
standsettur
standsett
standsett
Þf.
standsettan
standsetta
standsett
Þgf.
standsettum
standsettri
standsettu
Ef.
standsetts
standsettrar
standsetts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
standsettir
standsettar
standsett
Þf.
standsetta
standsettar
standsett
Þgf.
standsettum
standsettum
standsettum
Ef.
standsettra
standsettra
standsettra