standsetja
sagnorð stand-setja þolfall
koma (e-u) í betra ástand, lagfæra (e-ð)
þau létu standsetja eldhúsið hjá sér
hann standsetti allt húsið sjálfur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
standset
standsetti
önnur persóna
standsetur
standsettir
þriðja persóna
standsetur
standsetti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
standsetjum
standsettum
önnur persóna
standsetjið
standsettuð
þriðja persóna
standsetja
standsettu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
standsetji
standsetti
önnur persóna
standsetjir
standsettir
þriðja persóna
standsetji
standsetti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
standsetjum
standsettum
önnur persóna
standsetjið
standsettuð
þriðja persóna
standsetji
standsettu
nafnháttur
standsetja
sagnbót
standsett
lýsingarháttur nútíðar
standsetjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
standset
standsettu
standsetjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
standseturðu
standsettirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
standsetjiði
standsettuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
standsetjirðu
standsettirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
standsetjiði
standsettuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
standsettur
standsett
standsett
þolfall
standsettan
standsetta
standsett
þágufall
standsettum
standsettri
standsettu
eignarfall
standsetts
standsettrar
standsetts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
standsettir
standsettar
standsett
þolfall
standsetta
standsettar
standsett
þágufall
standsettum
standsettum
standsettum
eignarfall
standsettra
standsettra
standsettra