Yrða

storka

sagnorð þágufall
ögra (e-m)
hann birti skopmyndina til að storka strangtrúarmönnum
með þessu háttalagi storkar hann örlögunum
→ sjá: storkandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • storka örlögunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
storka
storkaði
önnur persóna
storkar
storkaðir
þriðja persóna
storkar
storkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
storki
storkaði
önnur persóna
storkir
storkaðir
þriðja persóna
storki
storkaði
nafnháttur
storka
sagnbót
storkað
lýsingarháttur nútíðar
storkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
storka
storkaðu
storkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
storkarðu
storkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
storkirðu
storkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
storkaður
storkuð
storkað
þolfall
storkaðan
storkaða
storkað
þágufall
storkuðum
storkaðri
storkuðu
eignarfall
storkaðs
storkaðrar
storkaðs