Yrða

storka

sagnorðþágufall
ögra (e-m)
hann birti skopmyndina til að storka strangtrúarmönnum
með þessu háttalagi storkar hann örlögunum
→ sjá: storkandi lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • storka örlögunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
storka
storkaði
2.p.
storkar
storkaðir
3.p.
storkar
storkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
storki
storkaði
2.p.
storkir
storkaðir
3.p.
storki
storkaði
Nh.
storka
Sagnb.
storkað
Lh. nt.
storkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
storka
storkaðu
storkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
storkarðu
storkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
storkirðu
storkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
storkaður
storkuð
storkað
Þf.
storkaðan
storkaða
storkað
Þgf.
storkuðum
storkaðri
storkuðu
Ef.
storkaðs
storkaðrar
storkaðs