storkun
nafnorðkvenkyn
það að storka e-m, ögrun
hún hló honum til storkunar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
storkun
storkunin
Þf.
storkun
storkunina
Þgf.
storkun
storkuninni
Ef.
storkunar
storkunarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
storkanir
storkanirnar
Þf.
storkanir
storkanirnar
Þgf.
storkunum
storkununum
Ef.
storkana
storkananna