storma
sagnorð
ganga hratt (og með gusti eða ákefð)
hann stormaði inn á lögreglustöðina
hún stormaði yfir götuna án þess að líta til hægri eða vinstri
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
storma
stormaði
önnur persóna
stormar
stormaðir
þriðja persóna
stormar
stormaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stormum
stormuðum
önnur persóna
stormið
stormuðuð
þriðja persóna
storma
stormuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stormi
stormaði
önnur persóna
stormir
stormaðir
þriðja persóna
stormi
stormaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stormum
stormuðum
önnur persóna
stormið
stormuðuð
þriðja persóna
stormi
stormuðu
nafnháttur
storma
sagnbót
stormað
lýsingarháttur nútíðar
stormandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
storma
stormaðu
stormið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stormarðu
stormaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stormiði
stormuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stormirðu
stormaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stormiði
stormuðuði
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
stormar
stormaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
stormi
stormaði